درود بر آنکه دوست خدا بود
وسلام بر آنکه به یاری خدا برخاست
درود و سلام بر آن که خدا او را برگزید و او جز خدا نخواست
درود بر آن که گزیده ی خدا بود و زاده ی گزیده ی خدا
درود بر حسین ...
سلام بر آن مظلوم شهید
سلام بر اسیر اندوه ها و دردها
درود بر کشته ی اشک ها...
(زیارت اربعین)
اربعين هم خود يك فروردين ديگر است. اولين شكوفههاى عاشورايى در اربعين شكفته شد. اولين جوششهاى چشمهى جوشان محبت حسينى - كه شطّ هميشه جارى زيارت را در طول اين قرنها به راه انداخته است - در اربعين پديد آمد. مغناطيس پُرجاذبهى حسينى، اولين دلها را در اربعين به سوى خود جذب كرد؛ رفتن جابربنعبداللَّه و عطيّه به زيارت امام حسين(ع) در روز اربعين، سرآغاز حركت پُربركتى بود كه در طول قرنها تا امروز، پيوسته و پىدرپى اين حركت پُرشكوهتر، پُرجاذبهتر و پُرشورتر شده است و نام و ياد عاشورا را روزبهروز در دنيا زندهتر كرده است. (+)
پ.ن: ۱- به مناسبت دهه آخر ماه صفر، مراسم عزاداری با سخنرانی آیت الله امجد و مداحی حاج نزار القطری در بارگاه امامزاده صالح برگزار میگردد (+)
۲- السلام عليك يا اباعبدالله (با صدای رهبر انقلاب) [دريافت فايل]
ما میخواهيم وارد دههی چهارم بشويم؛ برای دههی چهارم جمهوری اسلامی، ما بايد نگاه كنيم به عرصهی زندگی خود و ببينيم كمبودهای ما كجاست؛ ما كمبودهای زيادی داريم. من در پيام، امروز به ملت ايران عرض كردم؛ در زمينههای زيادی ما وارث عقب ماندگيهای صد سالهی دوران طاغوتيم و در بخشهای زيادی عقب ماندهايم. ما گفتهايم میخواهيم برويم و به صفوف جلوی بشريت برسيم؛ بايد بدانيم ما كه به سمت جلو حركت میكنيم؛ بقيهی ملتها كه نايستادهاند. آنها هم دارند حركت میكنند. بايد شتابمان و نوع حركتمان را جوری تنظيم بكنيم كه بتوانيم به صفوف مقدم برسيم؛ والا اگر بخواهيم با همان سرعت و با همان شتابی كه به طور متعارف ملتها پيش میروند، پيش برويم، باز در اين مراحل عقب میمانيم.(+)
من در دوره مبارزات، براى جوانان و دانشجويان در مشهد، مدّتها درس تفسير مىگفتم. يك وقت به بخشى از قرآن رسيديم كه راجع به قضاياى «بنىاسرائيل» بود؛ قهراً راجع به بنىاسرائيل هم تفسير قرآن مىگفتيم. يك مقدار راجع به بنىاسرائيل و يهود صحبت كردم؛ بعد از مدّت كمى مرا بازداشت كردند! البته نه به آن بهانه، به جهت و به عنوان ديگرى بازداشت كردند و به زندان بردند.
جزو بازجوييهايى كه از من مىكردند، اين بود كه شما عليه اسرائيل و عليه يهود حرف زدهايد! توجّه مىكنيد؟ يعنى اگر كسى آيه قرآنى را كه راجع به بنىاسرائيل حرف زده بود، تفسير مىكرد و درباره آن حرف مىزد، بعد بايد جواب مىداد كه چرا اين آيه قرآن را مطرح كرده است! چرا اين حرفها را زده و چرا راجع به بنىاسرائيل، بدگويى كرده است! يعنى وضع سياسى، اينگونه وضع سخت و دشوارى بود و سياسها اينقدر ضدّ مردمى و وابسته به خواست اربابها بود! (+)
برای دههی چهارم ـ برای اين ده سالی كه پيش روی ماست ـ دو شاخص عمده وجود دارد كه بايد اين دو را حتماً بدست بياوريم: يكی پيشرفت است، يكی عدالت. ما مثل بعضی از كشورها و نظامهای دنيا فقط به پيشرفت فكر نمیكنيم؛ ما پيشرفت را همراه با عدالت میخواهيم. خيلی از كشورها هستند كه از لحاظ علمی پيشرفت كردهاند و به آمارها و شاخصهای اقتصادی آنها كه نگاه میكنيم، ملاحظه میكنيم كه مثلاً درآمد سرانهی آنها خيلی هم بالاست؛ اما مسئلهی مهم اين است كه اين درآمد سرانه در ميان ملت چه جور تقسيم میشود؛ اين آن نكتهای است كه نظامهای غير الهی و نظامهای رونوشتكردهی از نسخههای استكباری، ديگر به آن توجه نمیكنند. ما نمیتوانيم توجه نكنيم؛ ما میخواهيم كشورمان از همهی جهات ـ از لحاظ علمی، از لحاظ اقتصادی، از لحاظ فناوری، از لحاظ سياسی ـ به پيشرفت برسد، مردم به رفاه دست پيدا كنند؛ اما در كنار پيشرفت، میخواهيم كشور عادلانه و با عدالت اداره بشود؛ اين مهم است. نه عدالتِ بدون پيشرفت مطلوب است، نه پيشرفتِ بدون عدالت. عدالت بدون پيشرفت يعنی برابری در عقبماندگی، برابری در فقر؛ اين را نمیخواهيم. پيشرفت بدون عدالت را هم هرگز مطالبه نمیكنيم؛ پيشرفت، همراه با عدالت.
پ.ن : با تشکر از برای همیشه
