بی‌سایه‌بان

بین چند نفری كه با تخت آمده بودند وضع «غلامرضا» كمی متفاوت بود. او قبلا روی ویلچیر می‌نشسته و دست‌هایش حس داشته و فرمان می‌برده ولی حركت و فعالیت تركش‌های داخل بدن مجبورش كرده ویلچیر را با تخت عوض كند. و باید سخت باشد این تغییر ولی روحیه‌اش خوب بود. تخریب‌چی بوده و یك بار كه از ماموریتی برمی‌گشته به كمین دشمن خورده. می‌گفت 25 سال پیش در زمان رزمنده بودنش قرعه به نامش افتاده تا برود و امام را ببیند. رزمنده مسن‌تری از او خواهش می‌كند جایش را به او بدهد و امید به سال‌های جوانی داشته باشد. علیزاده هم فرصت دیدار با امام خمینی را به هم‌رزمش می‌بخشد كه بعدتر شهید شد و خودش هم توفیق دیدن امام را پیدا نكرد دیگر؛ چون سال‌های جوانی‌اش را روی ویلچیر و تخت بوده است. و من و تو چه می‌دانیم كه جانباز قطع نخاع گردنی یعنی چه؟! (از اینجا بخوانید)

***

«پیكر باقی‌مانده» عنوان برنامه‌ی صوتی پیش روی شماست. در این برنامه، ابتدا نگاه كوتاه و گذرایی می‌شود به زندگی جانبازان قطع نخاعی و مشكلات آن، و سپس بخش‌هایی از اتفاقات دیدار این جانبازان با رهبر انقلاب روایت خواهد شد.

از اینـجا می‌توانید این روایت صوتی را بشنوید.

پ.ن: عکس از طعم عسل